จุดแข็งของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในประเทศไทย (ปี 2020)

มุมมองแรงงาน:

ฟังหลายคนหมกมุ่นพูดถึงตัว Product คือ “หนังไทย” ที่ยังมีปัญหาใหญ่ต้องพัฒนา ก็พูดซ้ำไปซ้ำมาเป็นสิบปีไม่มีทางออก …(คล้ายๆกับที่เราไม่มี Apple, เราไม่มี Samsung และเราไม่ใช้โทรศัพท์แบรนด์ไทย🤣)

นั่งฟังระดับผู้บริฯ เถียงกัน ฉันทนาอย่างเราก็ได้แต่เกาหัวแกรกๆ แล้วคิดในใจ คือ เอาจริงๆ จุดแข็งของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในประเทศไทยมิติอื่นๆมันก็มี อย่างเช่นตอนนี้ มันก็อาจจะอยู่ที่การมีสถานที่ถ่ายทำ, มีแรงงานฝีมือ และ บริษัทรับจ้างผลิต (OEM) ทั้ง Production, Animation, Post House, VFX House, บริษัทให้เช่าอุปกรณ์ถ่ายทำ ที่มีมาตรฐานดีทัดเทียมนานาประเทศก็ได้นะ…

ระหว่างนี้ที่รอพัฒนาตัว Product สัญชาติไทย เราก็น่าจะดูแลแรงงาน (ที่เรามีอยู่มากมาย แถมกำลังจะจบจากมหาวิทยาลัยอีกเป็นหมื่นคน) และโรงงานผลิต (ที่เราก็มีอยู่แล้วอีกเช่นกัน) ทั้งยังมีศักยภาพจะเป็นฐานการผลิตที่ดีให้ Product ระดับโลกแบรนด์อื่นๆไปด้วยก็ได้

การพิจารณาปรับปรุงนโยบายภาษี Tax Incentive ทั้งในส่วนของ ภาพยนตร์ Animation และแม้กระทั่ง ดนตรีประกอบ (Sound Track), หาทางชู OEM (Original Equipment Manufacturer) ไทยด้านการเป็นไลน์การผลิตของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ระดับโลก, ยกระดับมาตรฐานการคุ้มครองแรงงาน + สวัสดิการในการทำงาน,ให้นิยามอาชีพที่ชัดเจน ตลอดจน ดูแลเรื่องกฏหมายทรัพย์สินทางปัญญา, ขยายอัตราจ้างงาน, แบ่งงบพัฒนาแล็บวิจัยบทภาพยนตร์บ้าง ฯลฯ อาจช่วย

คนของเราก็จะได้มีงานทำ ได้อัพสกิล สร้างมูลค่าเศรษฐกิจหมุนเวียนในระบบอุตสาหกรรมฯ เป็นต้นบางที เราอาจกำลังเดินตามแนวคิดแบบคนทำหนังอินดี้, เจ้าของโรงหนัง, นายทุน และนักวิจารณ์อิสระ จนละเลย ที่จะสวมแว่นกรอบของผู้ใช้แรงงาน และ คนตัวเล็กๆในอุตสาหกรรม ที่ต้องหาเช้ากินค่ำกันไป 🤓#อย่าลืมฉัน#แรงงานอุตสาหกรรมภาพยนตร์และคอนเท็นต์#คนกองฯ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *